Ewa Mańkowska-Grin, Architektura jest najważniejsza. Rozmowy Wydawnictwo EMG
Premiera: 3 października 2015 roku

Kolejność rozmów w książce odpowiada kolejności spotkań, które autorka odbyła od października 2014 do połowy 2015 roku ze Zbigniewem Maćkowem, Piotrem Lewickim i Kazimierzem Łatakiem, Krzysztofem Ingardenem, Piotrem Wróblem, Janem Łasiem, Stanisławem Niemczykiem, Ewą Kuryłowicz oraz Dariuszem Hermanem, Wojciechem Subalskim i Piotrem Śmierzewskim (HS99).

Architektura jest najważniejsza. Rozmowy otwiera w Wydawnictwie EMG serię poświęconą najróżniejszym zagadnieniom związanym z architekturą. 

 

Filip Springer
13 pięter

Wydawnictwo Czarne
Premiera: 12 sierpnia 2015 roku

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Polska cierpiała na gigantyczny głód mieszkaniowy. Problem ten przez całe dwudziestolecie próbowali rozwiązać różnego rodzaju zapaleńcy, społecznicy, ludzie z misją. Bezskutecznie.

W 1989 roku Polska znów znalazła się w punkcie wyjścia. Tanich mieszkań jak nie było, tak nie ma. Kolejne pomysły na rozwiązanie problemu mieszkaniowego okazują się gorsze od poprzednich, a luki prawne w istniejącym systemie bezwzględnie wykorzystują banki, deweloperzy i czyściciele kamienic. Wielu obywateli radzi sobie więc, jak może, wegetując, oszukując, adaptując się. 

Deyan Sudjic, Kompleks gmachu. Architektura władzy
Centrum Architektury
Premiera: 8 lipca 2015 r.

Na kartach książki Deyana Sudjica najsłynniejsi architekci ostatnich stu lat – Le Corbusier, Mies van der Rohe, Foster, Libeskind i wielu innych – spotykają się ze swoimi klientami i mecenasami. Autor ukazuje jak architektura stawała się narzędziem propagandy w rękach XX-wiecznych dyktatorów (Hitlera, Stalina, Mussoliniego czy Husajna) i sposobem na uzyskanie nieśmiertelności przez prezydentów USA, Tony’ego Blaira czy François Mitteranda, ekscentrycznych milionerów czy kolekcjonerów sztuki. Sudjic odsłania namiętności i ambicje stojące za najbardziej ekstrawaganckimi projektami.

 

Witold Rybczyński, Dom. Krótka historia idei
Wydawnictwo Karakter
Premiera: 11 maja 2015 roku

Jak w ciągu wieków w zachodnim świecie zmieniały się sposoby zamieszkiwania? Co wpływało na ewolucję takich pojęć jak prywatność, domowość, komfort, swoboda i w jaki sposób odbijały się one w codziennym życiu mieszkańców miast? W swojej książce Witold Rybczyński śledzi przeobrażenia zarówno samej idei domu, jak i jego wyglądu oraz wyposażenia. Pokazuje zmieniające się przyzwyczajenia i mody – od dawnego zamiłowania do przepychu aż po współczesne upodobanie do minimalizmu i prostoty – oraz analizuje przyczyny ewolucji stylu życia zachodniego mieszczaństwa. To przystępnie napisana, zajmująca historia idei poparta rozległymi lekturami i licznymi nawiązaniami do historii architektury wnętrz i malarstwa.

 

Marcin Wicha, Jak przestałem kochać design 
Wydawnictwo Karakter
Premiera: 16 marca 2015 roku

Te krótkie, finezyjne teksty są jak obrazki z kalejdoskopu – przegląda się w nich estetyczne oblicze Polski ostatnich czterdziestu lat. Łączą je poczucie humoru, erudycja i literacki talent autora. Marcin Wicha pokazuje, że design nie jest tak niewinny, jak by się mogło zdawać.

Marcin Wicha projektował (i projektuje) okładki, plakaty i znaki graficzne. Czasem pisze. Jego teksty ukazywały się między innymi w AutoportrecieLiteraturze na Świecie i Tygodniku Powszechnym. Przez kilka lat publikował cotygodniowe rysunkowe komentarze w Tygodniku Powszechnym. Współpracuje z Gazetą Wyborczą i Charakterami. Wydał kilka książek dla dzieci.

 

Jan Strumiłło, Ukryty modernizm. Warszawa według Christiana Kereza, wyd. MSN
Premiera: 9 marca 2015 roku

Ukryty modernizm to Warszawa oglądana okiem zafascynowanego nią szwajcarskiego architekta, który w 2007 roku wygrał konkurs na budynek Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Dziś wiadomo już, że projekt Kereza nie będzie realizowany, jednak warto popatrzeć na miasto z jego perspektywy – skupiając się na brutalnym pięknie stolicy, na formie i konstrukcji wybranych przez niego budynków. Są wśród nich ikoniczne dla miasta Pałac Kultury, Smyk, Dom Partii czy Trasa W-Z, ale i mniej znane, jak Społeczny Dom Kultury WSM na Żoliborzu czy Zajezdnia Służby Zdrowia przy ul. Woronicza. Dla miłośników architektury i coraz liczniejszych rzesz varsavianistów – skarby, dla właścicieli działek, na których stoją (albo stały – Supersam, pawilon Chemii) – niekoniecznie.